Historia prowincji

PROWINCJA NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA
prowincja warszawska

- o tym, jak powstała prowincja...

Dnia 18 listopada 1981 roku, na XIX Kapitule Generalnej, nastąpił podział naszego Zgromadzenia na 3 prowincje:pleszewską,warszawską i brazylijską.
W chwili uroczystej inauguracji 8 grudnia 1984 r. prowincja warszawska, pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa, nie posiadała jeszcze stałej siedziby. Dlatego uroczystość ta odbyła się w kościele parafialnym i domu zakonnym naszej prowincji w Warszawie-Gołąbkach.

- o tym, jak Maryja czuwała...

* * * Służebnica Pańska ... dała znak * * *

W tym samym czasie, 8 grudnia 1984r., Bóg rozpoczął swoje zupełnie inne działanie w Konstancinie-Jeziornej...

Od 11 lipca 1945 roku państwo Kazimierz i Irena Ronikierowie zamieszkiwali na stałe w Konstancinie-Jeziornej w dworku przy ul.Wilanowskiej 26. Pragnieniem małżonków - nie mających własnych dzieci - było, aby ich majętność mogła służyć sprawie społecznej, oddana w ręce jakiegoś zgromadzenia.
Po śmierci męża, pani Irena była jedyną spadkobierczynią majątku. Z upływem czasu i sił, w sercu p.Ireny, coraz bardziej dojrzewał projekt ofiarowanie komuś tej działki wraz z bardzo starym , piętrowym domem i chylącymi się do upadku zabudowaniami, w zamian za dożywocie. Oferta została złożona w Wydziale Zakonnym w Warszawie w lipcu 1982 r. Ofertę tę podjęły Siostry Służebniczki z Pleszewa. Nastąpił dość długi okres oczekiwań, wreszcie 8 marca 1984 r. został podpisany akt notarialny przekazania własności w Konstancinie Siostrom Służebniczkom, zatwierdzający definitywnie darowiznę p. Ireny Ronikierowej.
Wymownym znakiem jest data śmierci p.Ireny (8 grudnia 1984r.), która zbiegła się z datą inauguracji działalności prowincji Najświętszego Serca Pana Jezusa.

- o tym, jak Opatrzność Boża nad nami...

Pewien, zaprzyjaźniony ze Zgromadzeniem, kapłan, tak zdefiniował odejście do Pana pani Ireny: "Myślę, że Niepokalana Służebnica Pańska przygarnęła ją do siebie, a wam wszystkim dała znak, że bez żadnych ograniczeń ludzkich macie być SŁUŻEBNICZKAMI".
I tak, pod okiem Opatrzności Bożej - rozpoczęła się rozbudowa domu w Konstancinie, przeznaczonego na dom prowincjalny. Stary budynek nie nadawał się do zamieszkania, dlatego rozpoczęto budowę nowego domu - tuż obok starego.

- o tym, jak Chrystus Eucharystyczny mieszka z nami...

20 stycznia 1987 roku - to dzień historyczny dzień dla Prowincji Warszawskiej Zgromadzenia. Za zgodą Kurii Metropolitarnej - została erygowana (poświęcona) tymczasowa kaplica w nowym budynku. W tym dniu została odprawiona pierwsza Eucharystia - jako dziękczynienie za łaski otrzymane na nowym miejscu przez Zgromadzenie. Odtąd Chrystus Eucharystyczny pozostał jako stały Mieszkaniec nowego domu.

- i co dalej...

Siostry zamieszkały w nowym, skromnym budynku. Rozpoczęto remonty w starym domu...Oprócz pokoi dla sióstr - miał on być przeznaczony na ochronkę. W październiku 1988r. otwarto, tak wyczekiwaną przez rodziców, ochronkę im. Ojca Edmunda Bojanowskiego.

W 1988 roku postanowiono,że zbudowany zostanie "łącznik" dwóch domów mieszkalnych: starego i nowego budynku. Tym "łącznikiem", ku wielkiej radości sióstr, będzie duża kaplica.
"Dom ten wraz z Przybytkiem Pana, powstawał dzięki Opatrzności Bożej, która wszystko obmyśla w najdrobniejszym szczególe" - tak wypowiedział się jeden z kapłanów w dniu poświęcenia kaplicy - 1 października 1990 roku.

- Serce Jezusa, świątynio Boga...

Każda rodzina składa się z mamy, taty i dzieci. Nasz dom zakonny również można porównać do rodziny: "tatą" jest - założyciel Zgromadzenia bł. Edmund Bojanowski, "mama" - w strukturze zewnętrznej - to prowincja, "dziećmi" są domy zakonne przynależące do danej prowincji. Jak widać z powyższego opisu - nasza "mama" jest stosunkowo młoda. Ale każda z sióstr, na ile tylko siły pozwalały, starała się swoją małą cegiełkę (modlitwy lub pracy) włożyć w budowę naszego domu prowincjalnego. Dom ten budowany był w ogromnym trudzie. Lata 80-te to nieustanne problemy gospodarcze i negatywny stosunek państwa do Kościoła. Jednak dzieło zostało uwieńczone...
A nad tym wszystkim czuwała Boża Opatrzność, której ufał bezgranicznie nasz Ojciec Założyciel i Niepokalana - nasza Patronka, której wiernie służymy.
Dziś prowincja Najświętszego Serca Pana Jezusa, wraz z domem prowincjalnym, liczy 18 domów. Krótka charakterystyka tych domów, wraz z adresami, i opisem działalności apostolskiej, umieszczona jest na stronie: Nasze domy w Prowincji. W myśl Ojca Założyciela stanowimy z zasady małe wspólnoty, złączone umiłowaniem Chrystusa i dawaniem świadectwa Ewangelii przez miłość wzajemną, pokorę, prostotę i posługę apostolską./z Konstytucji Zgromadzenia/.

Ufamy, że Najświętsze Serce Jezusa, hojne dla wszystkich, którzy Je wzywają, będzie nadal roztaczało nad nami swoją opiekę i błogosławiło nam na każdy dzień służby w imię Jezusa i Maryi.